دانستنیهای ایران
شوشتر را ميتوان فشرده اي از يك تمدن بزرگ دانست. شوشتر زبان گوياي تاريخي كهن و سنخنگوي باز مانده هاي گرانبهائي است كه از دل خاك بيرون كشيده ميشوند يا در دل سنگها و كوه ها يافت ميگردند و در شمار پر معنا ترين آثار به جاي مانده از ايران كهن است. تاريخ وتمدن اين سرزمين را بايد از لابه لاي كتابهاي كهن، سفالهاي شكسته و بناهاي ويران گشته فراهم آورد برسي كرد وشناخت. آري، پيش از آنكه تاريخ را بسازند شوشتر خود تاريخ بوده است.شوشتر با كوچه هاي چندين هزار ساله اش هر كدام برگ زريني است از تاريخ كهن ايران، كه بي شك توجه به اين ديار فراموش شده در روشن شدن زواياي تاريك تاريخ ايران تأثيري شگرف خواهد داشت. شوشتر دير زماني هم بزرگ،هم زيبا، هم مهم بود. داراي باغهاي پر درخت بازارهاي پر رونق و خيابانهاي با صفا، ديباي شوشتر معروف و جامه بزرگان و پوشش كعبه بوده است. شوشتر پس ازاسلام يكي از شهرهاي مهم ايران، و مركز ايالت خوزستان بوده است، پس از ورود اسلام به ايران و فتح شوشتر توسط مسلمين نيز اهميت خود را حفظ كرد و بيش از سيزده قرن مركزيت خود را حفظ نمود تا اينكه در اوايل سلطنت پهلوي مركزيت خوزستان از شوشتر به شهر اهواز انتقال يافت. اين سرزمين از كهن سال ترين شهرهاي ايران بوده كه سوابق تاريخي و عظمت آن در بيشتر كتب تاريخي و جغرافياي جهان به تفصيل آورده شده است و از اين سرزمين به عنوان گهواره تمدن ايران ياد شده و در خصوص آن نيز مطالب متنوعي نگاشته شده است. اما هنوز كه بايد وشايد معرفي نگرديده است. مقدسي در سال 357 ه.ق در كتاب احسن التقاسيم في معرفة الاقاليم كه مهمترين كتاب جغرافياي در مورد ممالك اسلامي در زمان خود بوده است مينويسد: در همه اين سرزمين، خوشتر و استوارتر و مهمتر از آن شهري نباشد، نهر به دور آن ميچرخد، نخلستان وباغها آنرا فرا گرفته اند. بافندگان ماهر پنبه، و ديبا در آن بسيارند از همه شهرها بر تر است،اضداد را در خود جمع و نزد جهانيان شهرت دارد باغهايش پر از ترنج، انارخوب،انگور،گلابي عالي و خرما ميباشد، بهشت خوزستان است. ديباي آنرا به مصر و شام برند مردمش با خوشي عمر مي گزرانند از ميوه و ديگر خيراتش كه مپرس،مرا خوش آمد آنرا پسنديدم،بازارهايش هموار است،از خاور وباختر براي ديدنش مي آيند. در مورد تاريخ و قدمت بناي شوشتر روايات واحاديث مختلفي وجود دارد كه بعضي از آنها شبيه افسانه ميباشد. ميگويند روزي هوشنگ از پادشاهان پيشدادي به قصد شكار و تفرج در اطراف شهر شوش سير ميكرد در اين سير وسياحت در اطراف رود كارون وارد مكاني وسيع و مصفا گرديد و به محض مشاهده آن با خود گفت اينجا شوشتر است يعني خوبتر از شوش است. سپس به معماران خود دستور ميدهد شهري به غايت خوب و دلگوشا در آنجا پايه ريزي كنند. ابن مقفع درمورد تاريخ بناي شوش و شوشتر ميگويد: اول شهري كه بعد از طوفان نوح بنا نمودند شوش و شوشتر بود. در سال 1941 ميلادي پرفسور گيرشمن از آثار بدست آمده در حفاري هاي اطراف شوشتر قدمت اين آثار را متعلق به دوره نئولتيك (عصر جديد حجر) عنوان كرد ايشان قدمت شوشتر را ده هزار سال ميدانست. ميگويند قبل از طوفان نوح در اين ناحيه شهري با نام هيدالو كه ميبايست از ناحيه شوشتر باشد وجود داشته است. شوشتر داراي مكانهاي زيارتي و سياحتي بسيار زيبائي ميباشد كه ميتوان، مسجد جامع، مقام امام زاده عبدالله، مقام صاحب الزمان، سد شادروان، بند ميزان، قلعه سلاسل، آبشارها، كلاه فرنگي، منازل و كاروانسراهاي قديمي و غيره را نام برد. اين شهر در طول قرنهاي طولاني فضلاء،علماء، عرفا و شعراي بر جسته اي كه شهرتي جهاني را دارند در خود پرورش داده كه هر كدام از آنها ميايه مبا هات و افتخار شوشتر ميباشند.
